نکاتی که درفصل پاییزباید رعایت کرد*************************************پرهیز ازقرار دادن سر در معرض مستقیم هوا: در فصل پائیز سر خود را بپوشانید زیرا سر بدون پوشش به ویژه در اوایل صبح که هوا سرد است، موجب بسته شدن منافذ پوستی می‌شود. بسته شدن این منافذ، سبب می‌شود که بخارات دفع نشود و تجمع آن‌ها در سر باعث بروز برخی بیماری‌ها، از جمله نوعی زکام و سرفه می‌‌شود.**********************************************دوری از مکان سرد:اجتناب از خوابیدن در مکان سرد و حمام با آب سرد، به دلیل بسته شدن منافذ پوستی و عوارض ناشی از آن كه باید از این کار پرهیز کرد.*************************************رطوبت بدن در این فصل :به دلیل خشکی فصل و تأثیر آن روی بدن، لازم است از عواملی که موجب تری بدن می‌‌شود، کمک گرفت. یکی از این عوامل، حمام کردن است که برای رطوبت بخشی مناسب، بهتر است یک روز در میان، استحمام با آب نیم‌گرم انجام گیرد؛ زیرا آب بسیار گرم باعث تحلیل رطوبت و افزایش خشکی بدن می‌‌شود.********************************************در این فصل، بهتر است غذاهای با گرمی معتدل مصرف شود. گوشت‌ها، گوشت بره و مرغ مفید هستند. از شیرینی‌ها نیز آن چه از شکر، مغز بادام و پسته تهیه شده باشد، مناسب است.*********************************************پرهیز از نوشیدن آب سرد:آب سرد موجب ضعف حلق و تارهای صوتی مي‌شود و با توجه به شیوع زیاد بیماری‌های تنفسی فوقانی در این فصل، بهتر است از نوشیدن آن پرهیز شود.************************************************

وظایف مرد نسبت به زن

فرستادن به ایمیل چاپ
میانگین امتیار کاربران: / 0
ضعیفعالی 

وظایف مرد نسبت به زن

1- سرپرستی :

خداوند حکیم در قرآن کریم می فرمایند :

«مردان سرپرست و نگهبان زنانند... .»

(سوره نساء/34)

واگذاری مسئولیت و مدیریت نهایی خانواده به مرد

به معنی برخورداری از قدرت تصمیم گیری

در مسایل کلی و اساسی خانواده است ، نه ترجیح و

مزیت و اعمال قدرت و زور و سوء استفاده از اختیار و مرد سالاری .

لذا مردان باید در مدیریت خانواده به تصمیم گیری

اقلانه بپردازند و اداره خانواه را بر محور

عقل و منطق استوار سازند و به طور جدی از هوی و هوس بپرهیزند .

«زن» و «شوهر» دو رکن اساسی خانواده هستند

لیکن مرد بدان جهت که آفرینش ویژه ای دارد

و از جنبه جسمی و عقلانی قوی تر است ، رکن بزرگ

و سرپرست خانواده محسوب می شود .

اوست که می تواند با تدبیر عاقلانه خویش خانواده را

به بهترین وجه اداره کند و اسباب خوشبختی و

سعادت آنان را فراهم سازد و محیط خانه را

همانند «بوستانی سرسبز» معطر ، شاداب ، مرتب و

منظم گرداند و همسرش را به صورت فرشته ای درآورد .

زنان نیز در امور داخلی خانه و تدبیر در امور

خانواده و فراهم کردن فضای مناسب عاطفی و

محیط نشاط آمیز و اذت بخش و تربیت فرزندان

و بهسازی اقتصاد خانواده سهم زیادی دارند

و مردان باید نسبت به جایگاه و نقش زنان در امور خانه آگاه باشند

و به سهم آنان در این زمینه توجه نمایند .

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله می فرمایند :

«مرد سرپرست خانواده است و هر سرپرستی

نسبت به زیر دستانش مسئولیت دارد.»

(مستدرک الوسایل ، ج 2 ، ص550)

و در همین رابطه امام علی علیه السلام می فرمایند :

«هر مردی که زنش وی را اداره کند و بر او

رئیس و حاکم باشد از رحمت الهی به دور است.»

(مکارم الاخلاق، ب8، ف9، ص231)

مردی که مدیر خانواده است باید بدین نکته

توجه داشته باشند که «زن» نیز انسانی است مانند «مرد» .

خواسته ها و آرزوها و حق حیات و آزادی دارد.

باید بداند که زن گرفتن به معنای برده گرفتن نیست

بلکه به معنای انتخاب شریک در زندگی و

یار و مونس و غمخوار گرفتن است. باید به خواسته های

درونی و ارزو های او نیز توجه داشته باشد.

چنان نیست که مرد مالک مطلق زن باشد.

زن نیز حقوقی بر گردن شوهر دارد که به آنها اشاره خواهد شد.

2-خوش اخلاقی و خوش رفتاری:

شوهر لایق و شایسته کسی است که جز با زبان محبت

و تکریم با همسرش سخن نمی گوید و همواره

از خزانه دلش، کلام زرین و خوشایند و گفتار

شفا بخش و درمانگر جان و آرامشگر روان را برگزیده

در فضای سرشار از نشاط و آرامش تقدیم همسرش نماید.

رابطه شوهرِ برتر با همسرش به گونه ای است که

هرگز نسبت به او زبان تهدید، تنبیه، تحقیر

و تخریب شخصیت ندارد. هر چه هست زبان

محبت، صداقت و صمیمیت، ایثار و احسان، تشکر

و سپاس و تایید و تکریم است.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله  می فرمایند:

«شایسته ترین مردم از نظر ایمان،خوش اخلاق ترین آنان

و مهربان ترین آن ها با خانوادش است و

من مهربانترین شما با خانواده ام هستم.»

(وسایل الشیعه ،ج8 ،ص507، ح25)

و در جای دیگر می فرمایند:

«با زنان مهربانی کنید و دلهایشان را بدست آوری

تا با شما همراهی کنند و آنان را مجبور و خشمگین نکنید.»

(مستدرک الوسایل ،ج14 ،ص252، ح2)

و در همین رابطه امیر خوبان حضرت

امام علی(علیه السلام) می فرمایند:

«همیشه با همسرت مدارا کن و با او

به نیکی معاشرت نما، تا زندگیت با صفا شود.»

(مکارم الاخلاق، ص218)

بنابر این مرد عاقل و بردبار، با تلاش و کوشش

و تدبیر امور زندگی بر همه مشکلات احتمالی

روزمره در محیط کاری و بیرون از منزل پیروز می گردد

و حوادث کوچک، ناملایمات روزگار و گاهاً

رفتار ناپسند بعضی از مردم او را ناراحت نخواهد کرد

و وقتی وارد کانون گرم خانواده می شود، با چهره ای

خندان و شاداب و قلبی مالامال از عشق، مهر، صفا و دوستی

و زبانی گرم و گیرا و جذّاب، محیط زیبای خانه را

با وجود خود معطر و نورانی می کند و با برخورد

شایسته و سخنان دلپزیرش، جسم و روح همسر

و فرزندان را آرامش می دهد.

3-اظهار محبت و دوستی:

شوهر فهیم و آگاه، به خوبی می داند که باید

محبت و دوستی و مهرورزی­اش را نسبت به همسر

بر زبان آورده و مهربانی را در قالب واژه های زیبا

و پر مفهوم عینیّت بخشد، چرا که صِرف محبت قلبی کافی نیست.

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله می فرمایند:

«این گفتار شوهر به همسرش که «من تو را دوست دارم»

هرگز از قلب زن بیرون رفتنی نیست.»

(وسایل  الشیعه،ج14،ص10،ح9)

حضرت امیر المومنین علیه السلام می فرمایند:

«با زنان (همسرتان) خوش گفتار باشید که ایشان هم خوش رفتار شوند.»

(بحارالانوار،ج103،ص223،ح1)

و در جای دیگر می فرمایند:

«زیبا سخن بگویید،تا پاسخ زیبا بشنوید.»

(غرر و درر،ج2،ص226/بهشت خانواده،ج1،ص38)

و در همین رابطه امام صادق علیه السلام می فرمایند:

«کسی را که دوست می داری به او بگو، زیرا

این اظهار دوستی، عشق و علاقه شما را

نسبت به هم افزون تر و مستحکم ترمی کند.»

(اصول کافی،ج2،ص644،ح2)

با توجه به کلام گهربار و نورانی معصومین علیه السلام

باید دقت داشت که مهمتر از کلمات و واژه ها، در ایجاد

محبت یا نفرت، آهنگ صدا و حرکات دست

و چشم و لب و ابرو هنگام سخن گفتن است.

آهنگ نرم و ملایم، ایجاد محبت می کند، چنانچه

صدای کلفت و خشن، ملال و نفرت می آورد.

لب خندان و چهره شکفته و باز، همسر و فرزندان را

جلب می کند، چنانچه ترشرویی و اخم هنگام

سخن گفتن آن را دلسرد و افسرده می کند.

بنابراین بسیار نیکو و بجاست که مرد در مکالمات

روزمره خود با همسر و فرزندانش، علاوه بر

اظهار عشق و علاقه و مهرورزی، مراقب حرکات

دست و صورت و لحن صدای خود نیز باشد.

4-احترام به زن:

شوهر باید در زندگی مشترک خود، به همسرش

احترام بگذارد و هرگز او را اذیت و آزارنرساند

و ایشان را تحقیر و تمسخر نکند.

خداوند در قرآن کریم می فرمایند:

....وَ عاشِرُوهُنَّ بِالمَعرُوفِ....

(سوره نساء آیه 19)

«...وبا آنان، بطور شایسته رفتار کنید... .»

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرمایند:

«برادرم جبرئیل به من خبر می داد و همواره سفارش

زنان را می کرد تا آنجا که گمان کردم برای شوهر

جایز نیست به زنش حتی «اُف» هم بگوید.»

(مستدرک الوسایل،ج14،ص252،ح2)

و امام علی علیه السلام می فرمایند:

«... کاری که برتر از توانایی زن است به او

وامگذار، که زن گل بهاری است، نه پهلوانی سخت کوش...»

(نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، نامه31/117)

آری، امام علی علیه السلام زن را به شاخه گل

تشبیه کرده، چه تشبیه بجا و زیبایی، ریحان لطیف و ظریف.

بنابراین نباید کارهای مشکل و طاقت فرسا

را از زن انتظار داشت و نباید او را با الفاظِ

مخرّب و ناامید کننده رنجاند و موجب افسردگی

و پژمردگی او شد. بلکه باید مانند باغبانی آگاه، دلسوز

و مهربان با شیوه های صحیح مراقب جسم و روح

ایشان بود تا او نیز با عِطر وجود خود، زینت

بخش کانون گرم خانواده باشد.

5- پرهیز از تنبیه و توهین به همسر:

زن نیز مانند مرد خودش را دوست دارد و به حفظ

شخصیت خویش علاقه­مند است. دوست دارد

محترم و گرامی باشد. از تحقیرو توهین رنجیده

خاطر می گردد. از توهین و توهین کننده متنفر است.

خداوند در قرآن کریم از تمثیل و تشبیه«همسران»

به «لباس» استفاده کرده و می فرمایند:

...هُنَّ لِباسُ لَکُم وَ اَنتُم لِباسُ لَهُنَّ...(سوره بقره آیه187)

«...آنها لباس شما هستند، و شما لباس آن ها، هر دو

زینت هم و سبب حفظ یکدیگرید... .»

به راستی این زیباترین، کاملترین و نیکو ترین تعبیری

است که خالق منّان، در ارتباط با «همسران» فرموده است.

«زوجین» زیباترین، آراسته ترین، فاخرترین

و مقاوم ترین لباس وپوشش فطری و روانی حمایتی

یکدیگر هستند. هر یک از زوجین، باید از وجود

ارزشمند خویش، لباسی از جنس «عشق و محبت»

به یکدیگر هدیه دهند، چنان لباسی که به تمام

نیازهای فطری، کشش های غریزی، احساسِ

مهر طلبی، تعلّق عاطفی و تشویق پذیری آن پاسخ گفته

و آنان را در برابر همه محرک های ناخوشایند

زندگی و آسیب های روانی و اجتماعی ایمن سازد.

متأسفانه در برخی از خانواده ها، مردانی وجود دارند

که ناآگاهانه همسر خود را، اذیت و ازار و تنبیه می کنند

و نمی دانند که این کار چه عواقب وخیمی خواهد داشت.

پیامبر بزرگ اسلام صلی الله علیه و آله می فرمایند:

«هر مردی که همسرش را بیش از سه بار در

عمرش بزند، خداوند او را میان تمام مردم محشر

چنان رسوا کند که اولین و آخرین به وی بنگرند.»

(مستدرک اوسایل،ج14،ص250،ح6)

و امام علی علیه السلام می فرمایند:

«...زنان امانت الهی در دست شما هستند.

به آنان زیان نرسانید و بر ایشان سخت نگیرید.»

(مستدرک الوسایل،ج14،ص251،ح7)

منبع:

راهنمای خانواده

نویسنده:

امیر الملک محمودی

گروه یاس

زهرا سام مهدیه و مسجد صاحب الزمان "عج"کرمان